25 Nisan 2015 Cumartesi

Bahçemiz......


Bugün epeydir ihmal ettiğimiz bahçe işlerini yaptık. Bahçe resmen vahşi ormana dönmüş:)))

Bu arada birazcık fotoğraf çekmeyi de ihmal etmedim tabiki. Bahçemin tek sarı gülü. Gerisi hep bordo.....



Gelincikleri çok sevirm ben....


Portakal ağacımız. Tek bir tane kalmış şimdi üstü yeni çiçeklerle dolu....




Ihlamur ağacı.....

24 Nisan 2015 Cuma

Kesme tahtama ahşap yakma süsleme yaptım


Aklımdaki bir projeyi daha yaptım bitti nihayet. Kesme tahtamı ahşap yakma ile süslemek istiyordum. Basitinden desenlerle yaptım....


Seçtiğim bir deseni önce kurşun kalemle çizmeye çalıştım. Çizimler fena oldu tabiki. Bir dahaki işime kendime bir kopya kağıdı edineceğim. Onların üstünden havya ile yakarak desenleri belirginleştirdim. Aslında ahşap yakmanın özel aleti var ama oldukça tuzlu bir şey. Ben eşimin havyası ile arada bir şeyler yapmaya çalışıyorum...




23 Nisan 2015 Perşembe

Bugün 23 Nisan.....


En güzel bayram bence 23 Nisa. Çünkü çocukların, çünkü çocuklar daha bir güzelleştiriyor bu günü. Çocuklarım yokken bile  TRT'deki gala gösterilerini seyretmeye bayılırdım. Şimdi de oğluşların okulundaki gösterileri keyifle izliyorum. Hoş bizimkilerin okulu orta okul oldu. Sadece bir tane ana sınıfı var ama yine de keyif veriyor insana.

Bu gün de 23 Nisan gösterimizi izledik, miniklerin hareketleriyle keyif aldık.....Sadece havamız pek kötüydü. Okul biraz tepede kalıyor, müthiş bir rüzgar. Çocukların kimi çıkardı çeketlerini, kimi benimki gibi üstünü çıkarmadan devam etti.



22 Nisan 2015 Çarşamba

Alerji sorunumuz....



Benim oğluşların ikisi de geçmişte alerji sorunları yaşadılar. Küçük bebekliğinden itibaren bronşiyolit ataklarıyla büyüdü, sürekli hastaneye gidip hava alıyorduk. Büyükte daha geç dönemde alerji çıktı. otlara, çam ve zeytin ağacına, kediye-köpeğe. Oldukça da ciddi tıkanma ve öksürük ataklarıyla başlamıştı. Ben o dönem evdeki çiçekleri-halıları kaldırmıştım. Toz olmayacak evde diye parmaklarım parçalanana kadar temizlik falan yapardım. Neyse biz kurtulduk alerjiden. Ya da öyle sandık.

En son 2012 yılındaki kontrolümüzde Deniz'in alerjisi geçmiş, Ada'nınkiler duyarlılık düzeyine inmişti. Öksürük yok, tıkanma yok. Son bir yıldır Ada'nın hayvanları sevmesine izin veriyordum. Son 3 aydın yine bir öksürük olayımız başlamıştı. Üşüttü dedik önce ama baktık geçmiyor baktırdık alerji dendi. Tahliller falan maksimum 165 olması gereken ıge (atopik kişilerde bulunan ve kişinin duyarlı olduğu belirli bir alerjene karşı oluşmuş olan bir cins antikor) değeri Ada'da 1426'ya çıkmış.

İşin kötü tarafı biz hayvanlardan kalnaklandığını düşünüyoruz. Çünkü Urla'ya gidince çocuk resmen nefes alamaz hale geliyor. Orada dedemizin yan komşusunun 30 kadar kedisi ve 4 köpeği var. Ada bunlarla temas etmese bile tıkanıyor. Halamızın da ara ara eve gelen bir kedisi var. Oraya gitmesek olmuyor, gidince çocuk mahvoluyor. Sorun azıcık çözümsüz kaldı malesef.....

21 Nisan 2015 Salı

Mini kütüphanem....


Geçen sonbaharda başlamıştım aslında bnu yapmaya. Genelde balkonda iş yapmayı seviyorum ben, havalar bozunca öylece bırakıvermiştim. Benim gibi ölçme  özürlü biri için fena bir çalışma olmadı. Dikkat ederseniz raflar azıcık yamuk oldular:)))


İlk önce kitapları hazırlamıştım. Netten bulduğum kitap görüntülerini çıkış alıp, yüyüklüklerine göre kalın kartona yapıştırdım.
Kitaplığın kutusu çay kutusuydu.  İçini kapladım. Yaptığım iki rafı yapıştırdım. Bir de okuma koltuğu yapmaya çalıştım. Önüne sehpa...Duvara Devrim'in çocuklarla olan bir resmini de ekledim. Eh ilk deneme için fena olmadı. Şimdi tarlanın minyatürüne başlamıştım onu bitirmek lazım...

 Yamuk da olsa o görülen çekmece açılıp kapanabiliyor....