Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan biri oldu Filin Yolculuğu. Yazarın ölmeden önce yazdığı son kitapmış. Hatta bir kısmını hastane yatağında tamamlamış.
Kitap uzun bir yolculuk. İlk önce Hindistan'dan Portekiz'e getirilen Süleyman, ilk ilginin ardından 2 yıl boyunca kaderine terk edilmiş. Portekiz Kralı, Avusturya Arşidükü Maximilian’a ne hediye edeceğini düşünürken Süleyman'da karar kılar. Fil Süleyman ve bakıcısı Subhro, beraberinde askeri eşlikçileri, su yalağı, otları, başka çalışanlarla birlikte yola çıkar. Yol uzun, varın noktası Viyana. 16. yüzyılın imkanları ile kimi zaman nehirde kimi zaman karlı dağların arasından haftalarca sürecek bir yolculuk.
Saramago, kitabında sadece nokta ve virgül kullanıyor. Uzun cümleleri okurken bazen yeniden dönüp okuma ihtiyacı hissettim ben. Kalıplara bağlı değil yazar.
Yazar satır aralarında kimi zaman kralları, rahipleri eleştiriyor. İnce ince dokunduruyor resmen. Okuması biraz yorsa da felsefi tarafıyla çok tatmin ediciydi benim için.
"Yürüyelim bakalım yürüyelim bakalım ne olacağını göreceğiz."
"Elimden geleni yaptım efendim, bunun için fil terbiyecisiyim. Herkes elinden geleni yapsa dünya kesinlikle daha iyi bir yer olurdu"
"İnsan bazen yürümekten başka bir şey yapamaz, çünkü durduğu yerde kalmak çok daha zordur."
Uzun bir maraton gibi. Bir filin alıştığı iklim koşullarından uzakta, dağlar, nehirler arasından geçerek götürülmesi çok güç. Fil biblolarının bile uğur getirdiğine inanılır. Fillerle ilgili çok hikâye anlatılır.
YanıtlaSilYazarın bir fil yoluyla mesajlar iletmesi ilginç.
Sevgiyle.
Evet bu kocaman hayvanın aynı zamanda bu kadar sevimli olması. Hikayeler konusunda haklısınız. Çok hikaye var.
SilBen bu kitabın yarısını okuduktan sonra yarım bıraktım. O senelerde benim ilgi beslemediğim bir içerikti. Rafta duruyor sanırım ya da ailemin evinin kilerinde, bilmiyorum. Yolculuk kısımları güzeldi.
YanıtlaSilKitaplar kişiye çok farklı hitap edebiliyor. Okuduktan sonra yorumlarına baktım dediğiniz gibi yarım bırakan, sevmeyen epey kişi vardı. Bana iyi gelen bir kitap oldu ama.
SilÇok güzel anlatmışsın, kitabın ruhu gerçekten hissediliyor. Yolculuğun kendisi üzerinden insanın hayatını, sabrını ve kaderini düşündüren bir hikâye gibi duruyor. Özellikle “insan bazen yürümekten başka bir şey yapamaz” fikri çok etkileyici; bazen ilerlemek sadece devam etmekten ibaret oluyor. Felsefi yönü güçlü, iz bırakan bir kitap olduğu belli.
YanıtlaSilsaramago ısınamadığım yazarlardan, uzak duran soğuk yazarlardan buluyorum onu :)
YanıtlaSilÇok sevmiştim filmi de güzeldi 😊
YanıtlaSil