.:

18 Ekim 2021 Pazartesi

Yoktum çünkü vatandaş Ada'yı yerleştirmek için İstanbul'daydım

 

Hani bir paylaşım yapmıştım ya benim büyük ergenim Ada okullu oldu, arkadaşlarında kalacak diye. O iş yaşmış meğer. Teee İstanbul'a vardığı zaman vazgeçmiş ya da işin içinde ne varsa artık. O gün akşamüstü geçici bir yere yerleştiği yönünde bir mesaj atınca "haydaa" modunda anne baba hemen bir arkadaşımızı aradık. O Ada'yı alıp yazlık gibi kullandıkları kurköy'deki evlerine yerleştirdi. 

O zamandan itibaren (1 ekim) biz vatandaşa uygun yer arayışına girdik. Yani İstanbul'da tanıdığımız, danışabileceğimiz kişilerle iletişime geçtik, netten ev, yurt arayışına girdik. Ada bağımsız olacak ya biz bunları dedikçe "ben yer bulurum, ben yer buldum, arkadaşlarla bakıyorum" modunda hep. Eh o işlerin öyle kolay olmadığını hele bu yıl iyice ortalığın karıştığını bildiğimizden sıkıntı, stress, bir taraftan Ada'nın "siz karışmayınları" bir taraftan büyük ailefertlerinin "siz gidin orada kalacak yer arayın, ne yaptınız?"ları...Biliyoruz ki kalacak yer bulamadı. Kurtköy'den kula 4 araçla gidiliyor, zaten geçici orası. İlla sıkışsa ya çok kalabalıkta  ya çok sağlıksız ortamda kalacak.

İşte geçen hafta ne olursa olsun İstanbul yolcusuyuz modunda önceden tanıdığım bir ablamı aradım. Geleceğiz seni de görmek isteriz diye. Şans işte. Yaklaşık bir yıldır boş olan bir evi varmış. "Bakın Ada oturabilir orada" dedi. Biz şok, sevindirik bir halde yollandık İstanbul'a. Tadilat badana işleri varmış, demişti Edibe abla öncesinde. Eh yeni ev eşya lazım. Bizim emektarı olabildiğince doldurduk gittik. 

Geçen hafta yol, biraz dolanma, evin tadilatları (bitmedi ya yeniden İstanbul'a gitmek için bahane işte) temizlik, elektrik, su vs üstü geçirme işleri (her birini niye ayrı yerlere koyarlarsa), eve eşya alışverişi derken geçti bitti.

Serde fotoğraf çekme hevesi de var ya ben sabah yolculuğu yapıp gidiş gelişi belli güzergahlara ayırmıştım. Hep giderken hep dönerken hava fena yağışlıydı. Çekmedim mi çektim. Paylaşacağım onları da. İşlerden kaçamak yapıp oralarda da tabanvayla dolaştık. 


Deniz masada ders çalışıyorum deyince biz parentlerin durumu...


Yorumları Göster:

21 yorum:

  1. Kolaylıklar dilerim. Taşınmak kolay değil. Ben şehir dışında çalışacağımda tanıdıklar ev buldu, orayı kendim sildim, süpürdüm, ikinci el eşyaları aldım. Sonra beğenmedim orayı, 2 hafta sonra yeni tanıştığım arkadaşımla ev tuttuk. Zamanla anlaşamamaya başladık. :) Karışık işler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol. Evet ev arkadaşlığı zor. Ben de yaşadım üniversite yıllarımda. Sonra tek yaşadım uzun yıllar. İşte işin içine ekonomi giriyor. Hele bu dönem çok daha zorlaştı işler.

      Sil
  2. hayırlısı olsun, Allah zihin açıklığı versin.

    YanıtlaSil
  3. Hayırlı olsun. Okurken gerildim sizi dusunemedim... Ne güzel ama halletmişsiniz bir çok şeyi. Yolu açık olsun Ada'nın. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah bir de beni görseniz. Zaten stres mideme vurur. Mide, baş ağrısı birlikte kokteyl yaptılar bu dönem.

      Sil
  4. Büyük bir derdin üstesinden gelmişsiniz. Ada'ya başarılar diliyorum.
    İstanbul kaçamağı yayınlarını da merakla bekliyorum:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle oldu. Şu dönem öğrencilerin işi çok zor. Okuyorum sosyal medyada çok öğrenci okulunu dondurdu malesef. Yani sesli sesli etrafımdakilere de dediğim gibi; biz belli bir gelirle zorlanıyorsak asgari ücretli çcuğunu nasıl okutacak hiç bilemiyorum.

      Sil
  5. Yalniz biraz iyi olmus boyleai arkadaslatla ev bu donemde biraz sorub herkes eve bir arkadaşını davet etse gereksiz kalabalik olur
    Tek basina olmak iyidir

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet ev arkadaşlığı zor yaşadım bu durumu ben de. Ama işte bu dönem kiralar masraflar o kadar çok ki.

      Sil
  6. neyse salimen bir yere yerleşmiş ya için rahat eder artık..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol. Çok rahatladık gerçekten. Hoş anne baba olmanın fıtratında hep endişe var sanki...

      Sil
  7. Öncelikli hayırlı olsun tekrardan ve tanıdık abla gerçekten büyük şans olmuş:) Ergen düşünceleri, kafasını anlamak gerçekten çok zor... Her şeyi basit, güvenli sanmaları dayanılacak gibi değil:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Çokkkk:)))) Bazen kızıyorum, bazen anlamaya çalışıyorum. Ben de İstanbul'da ve yalnız yaşadım. Korkuyorum bir taraftan.

      Sil
  8. Yani Kurtköy baya şehirdışı bir yer,okulu nerede bilmiyorum ama.
    Gözünüz aydın ev bulmanıza çok sevindim. Tek olması hem iyi hem sıkıntılı olabilir. Belki sonra bir ev arkadaşı bulur kendine.
    Güle güle otursun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorma:))) 2 gece biz de kaldı o evde. Oradan Fatih'teki eve 2.5 saatte vardır özel arabamızla. Git git bitmiyor yol. Teşekkür ederim.

      Sil
  9. Ada'ya hayatının bu döneminde bol şans ve başarılar dilerim. Ev kurma taşıma, kurma konusunda biz artık tabirimi mazur görün, yalama olduk:) Altı ayda dört kez ev toplayıp ev kurduk. Önce bir başka eve taşındık, sonra kızım evlendi ona ev kurduk, sonra boşanan oğlumun eşyalarını yeni bir eve yerleştirdik, daha sonra Ankara'da iş buldu, kalktık orada ona yeni bir ev kurduk. Eşya getir, eşya götür tam bir rezalet. Umarım bundan sonra işleriniz rast gider:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. valla siz olayı aşmışsınız. 6 ayda 4 ev. düşünmek bile istemem.

      Sil
  10. evet tahmin etmiştim gittiğini istanbula, iyi bak o ev şans olmuş, kurtköy, istanbula yeni gelenler çalışmaya, oraya giderler, eh yakında oldukça bağımsız olur zaten, bizim ülkede aileden kurtulan herkes gibi onun da özlemi o napsın :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok büyük bir şans. Hala inanamıyorum. Yani görüyorum da çocukların durumlarını. Nasıl zor iş artık okumak. Bizim zamanımızda neredeyse herkese yurt çıkardı. Bağımsızlık hevesini dibine kadar anlıyorum da arada biz aramadan ses verse. İnsan merak ediyor

      Sil
  11. Ayyy kolaylıklar dilerim işiniz zor. Neyse bir yer bulmuşsunuz.

    YanıtlaSil