.:

20 Ağustos 2015 Perşembe

Bir kedim bile yok demeyeceğiz artık

 Ben hayvanları elleyemem, tutamam. Karşıdan severim bu minik dostları. Bizim ev bahçeli haliyle mevsimi gelince birkaç doğum oluyor. Ama anneleri ile birlikte gidiyorlar. Bir kez daha gözleri açılmamış 3 kedi kalmıştı terasta onları yaşatamamıştık. 10 gün kadar önce de kömürlükten miyavlamalar geldi. Annesi vardır diye yanaşmadık önce. İkinci gün Devrim baktı bu minikle karşılaştı. Anne kedi hiç ortalarda yoktu. süt verdik, sonra da bizim yediklerimizden vermeye başladık.

Epey toparlandı 10 günde. Bir de meraklı ki sormayın. Kapıyı açık gördü mü direk eve dalıyor, sürekli oyun istiyor. Ama bizim eve kedi giremez. Ada'nın ciddi derecede alerjisi var. Hoş bahçede anneden kaçak sevip duruyor ya....

Sonuçta bir kedimiz oldu gibi. İsim verin dedim çocuklara. Deniz Kara pençe, Ada leopar, Devrim Alex dedi. Ben de bıcırık güzel dedim. Sonuçta "kedi" diyoruz kendisine kısaca.